Aflevering Vette Praat #80 Konijntjesengineering

Waarin we voorzichtig schrikken van de prijzen bij de dealer. Waarop we meteen in een spagaat raken over naar welk tijdperk we het liefst zouden terugkeren. Vanuit aflevering 80 terug naar de seventies, of gaan we maar gelijk terug naar een of ander interbellum? Het is in ieder geval makkelijk toekijken vanuit de comfortabele zithoek in de showroom. Business is business as usual. Gaan we nu weer verder in het Nederlands. Onderwijl vervelen we jullie nog een beetje met ons typisch Nederlands consumentisme. Leren we ondertussen nog even dat ons favoriete Zweedse merk met Morse-code werkt. Beunen voor sommigen synoniem is voor upgrades. De discussie is nog gaande. Net als die over de rekbaarheid van bouten. Al dan niet werkwoordelijk. Dat het allemaal buiten ons toepassingsgebied valt dus. Tot op de limiet, dat dan weer wel. Met de kontzak vol centen. Dat waren nog eens tijden. Daar kunnen de huidige stuurlui een puntje aan zuigen. Van punt tot punt origineelste lijn. Maar dan wel met de juiste stoffigheid. Als alles is zoals het zou moeten zijn, kunnen wij dat dan nog ondersteunen? Moet het in de eerste plaats natuurlijk wel passen. De ver van mijn bed show in een regie van Steven Spielberg. Waarbij zelfs Joost dingen uit de geschiedenis blijkt te weten. Asjemenou. De dikke en de dunne worden er ook nog even bij gehaald. Of ze nu willen of niet. De Laurel en Hardy van de podcastwereld, dat is wie wij zijn. Denken we. Keren we weer even terug naar de toekomst om vliegensvlug op te stijgen naar grotere hoogten. Van de regen in de drup noemen we dat. Of spreken we nu teveel kitcariaans? Wat me er aan doet denken dat aanbieders van kitcars in de jaren stilletjes zo’n beetje de hobbybrouwers van nu zijn. Denk ik. Voorbij de E-nummers lopen wij behoorlijk vast. Net als mensen die met te smalle bandjes de woestijn in duiken. Of in de diepvries van de Ikea. Voor als je niet gelooft in balletjes. Hernia, herninee. Gelukkig pakt de tekst ons nog. Mits je de vervoeging van de gebruikte taal wel genderspecifiek houdt, Marc. Jajaja. Plakboeksgewijs. Of was het voorbeschouwelijk? Gaan we nog even aan de slag met het betere cijferwerk en een stukje positieve framing van de publieksfavoriet uit het jaar kruik. Waarbij we lichtjes vastlopen in onze eigen persoonlijke tijdsbalk. In een vloek en een zucht vinden we de nooduitgang, onderwijl aantonend wat we toch al niet wisten. Zie het als een testfase. Zijn we toch weer blij met uitgebreide naslagwerken. Kunnen we achteraf nog eens met de feiten om de oren slaan. Of geslagen worden, naar gelang de details details details en de wijze waarop ze geneukt worden. Explosief materiaal. Of hoe je verandering in banen kunt leiden. Voldoende om nog een addendum aan dit epistel toe te kunnen voegen, maar laten we dat vooral niet doen. Met dank aan de lokale dorpsgarage.