Aflevering Vette Praat #71 Meerstemmig

Een podcast waarin we soms minder energie hebben, maar dan is er gelukkig altijd wel ergens een lader voorhanden. We de groenteboer niet verantwoordelijk houden voor onze wiskunde- schuine streep talenknobbel. We dankzij enkele eenvoudige ingrepen plots een totaal nieuwe studio ter onzer beschikking hebben. Kwestie van prioriteiten. Dat verder niet alles symmetrisch in de nieuwsbrief heeft gestaan zal verder geen venijn opleveren denken wij. We wachten nog even tot de veestapel ingeremd is, da’s verder niets bijzonders. Pitstopspul op de oprit als grootste bezuiniging van de week. Hoe mooi is dat? Niks mooier dan een nieuwe plek en nieuwe spullen. We voelen ons al helemaal op onze plek. Elzasser specialiteiten a volonté. Zonder toegevoegde vezels uiteraard, om stopping te voorkomen. De puntenslijper draait overuren, hoewel, eigenlijk moet je natuurlijk het potlood draaien. Het is allemaal minder makkelijk dan het lijkt. Je zou van minder bankroet gaan. De duivel blijkt toch weer in de details, details, details te zitten. Allicht dat wij weer onder de extremen vallen, naar het schijnt. En dat terwijl er lichte paniek ontstaat door het gehalte slecht leverbare onderdelen. We ons af durven te vragen of Duitse en Chinese onderdelen uit hetzelfde doosje komen. Wat overblijft is twijfel in alle mogelijke betekenissen. Honki tonki pianissi op zijn sinaasappelkissie. U vraagt wij draaien. Liever een vraagbaak dan een klaagmuur. Punt andere lijn. In theorie in ieder geval. Over leren rijden in zwartwit en andere kleurrijke anekdotes. Bijvoorbeeld of je met plastic beter kunt rijden dan met vezelversterkt papier. Wij van Vette Praat raden het niemand aan. Beetje flodderig verhaal inclusief bloempot. Proost. Gelukkig is er nog afleiding in de vorm van een stukje geschiedenis. Doen we er gewoon gratis bij. Alleen voor vergunninghouders uiteraard. Alcoholcontroles jonger zijn dan sommige bestuurders en wij het graag op zeker spelen. We het graag even willen hebben over multifocaal autowassen en de sporen die worden nagelaten op onze stembanden. De patenten vliegen weer in het rond. We laten er voor het gemak meerdere visies op los. Tweestemmig veiligheidsglas met dampremmende werking. We bedoelen maar. Er is nog werk voor de Hans Andersen van deze wereld met de ontdekking van de vochtinbrengende brillendoekjes. Voor we vergeten proberen we toch zoveel mogelijk vast te leggen. Dat zijn toch vreemde facetten na de markt en dat zonder werking. Dan weet je zeker dat het een knalsucces wordt. Met Dick van Dyke en Benny Hill in Technicolour. We nog even een overall omzomen met een stroboscoop en andere garageperikelen die het vermelden meer dan waard zijn. Van katten, aandrijfassen en mispels die niet willen rotten. Red mij uit die narigheid en andere noodkreten van gelijkaardige strekking. Voor je het weet heb je het volledige magazijn leeggeschoten. En de kans dat je dan de zeven verschillende in de papieren catalogus opgegeven juiste verkeerde onderdelen op voorraad hebt zal zienderogen kelderen. Beloofd. Dat fiksen we gewoon wel even bij de buurman van Bruutsterdam. Om even bij de kern te blijven zullen we vooral voorzichtig blijven. Zo zijn we dan ook wel weer. En dan willen we ook nog graag even de lijdensweg van de containerplaatsing aan de wereld overdragen. Bij deze. Met gepland onderhoud en al. Zijn ashoezen trouwens niet gewoon de oplossing voor ruimtegebrek in het crematorium? Durf te vragen. Wat werkt zonder te weten wat werkt. Waarmee we het vakantieseizoen maar gewoon officieel voor geopend houden. Wat gaat het snel hè?