Aflevering Zomerspecial Kopcast: "Topsport&Zorg" - Olympisch Kampioen Hockey Joyce Sombroek En Wereldkampioen Roeien Lisa Wörner

"De zorg, dat is topsport" is zo'n kreet die vaak voorbij komt. Het bekt lekker weg en geeft een indruk van de bevlogenheid en toewijding, die het werken in de zorg vraagt. Maar wie de topsport echt heeft leren kennen, weet dat er toch belangrijke verschillen zijn. In de zorg draait het om ziekte en gezondheid, soms om leven en dood. In topsport draait het uiteindelijk echt alleen om wínnen. In de topsport staat alles in het teken van het presteren van de topsporter. En daar schort het in de zorg natuurlijk behoorlijk aan: Lange werkdagen, te weinig rustmomenten, wisselende diensten, overvolle spreekuren, krakende dienstroosters en veel "niet lullen maar poetsen". Daarmee win je dus wel eens een wedstrijd, maar word je dus geen wereldkampioen. Maar wat kan de zorg nog meer leren van topsport? Dat vraag ik me al decennia lang af als sport- en revalidatiearts. Veel denk ik. Vooral als het gaat om het verleggen van grenzen en het opzoeken van de limieten aan het fysieke én mentale vermogens. Zo leuk om met jonge frisse geesten Brecht van der Velden en Tom LansinkIn, beiden arts met interesse in sport en orthopedie, op onderzoek uit te gaan in deze serie KopCast "Topsport&Zorg". In deze aflevering ga ik op bezoek bij oud Olympisch kampioen hockey en huisarts Joyce Sombroek en oud wereldkampioen roeien en arts orthopedie Lisa Wörmer.  "De verschillen tussen de zorg en topsport? In topsport kun je je vaardigheden onbeperkt oefenen. In de gezondheidszorg is elke patient anders. Je kunt veel leren, maar je kan het niet over doen." Wat we kunnen leren: “We moeten in de zorg veel meer doen aan teambuilding doen en dezelfde doelen nastreven. Over omgaan met druk en goed voor jezelf zorgen.  Over de impact van een blessure op het leven van een Olympische sporter.  En tip van de dag: Zoek een coach en onderzoek 'welke richting ga ik uit en hoe manoeuvreer ik daar heen?' Over dat ieder lid van het team er toe doet, ook als je rol is te steunen of te duwen en niet zozeer de kar te trekken.