Aflevering #392 Hoe Minder Verbinding, Hoe Harder Je Moet Schreeuwen Tegen Je Dier

Terwijl ik met mijn hond Maya wandel, zie ik in de verte een grote, zwarte labrador. Hij steekt zijn neus in de lucht, ruikt de geur van Maya en krijgt haar in zijn vizier. Zodra hij haar ziet, begint hij te rennen. Recht op ons af… Zijn baasje, een vrouw van een jaar of vijftig, rent schreeuwend en trekkend aan de riem achter hem aan. De hond sleurt haar gewoon verder, volgens mij komt haar geschreeuw niet eens bij hem binnen. Als hij vlakbij Maya is, remt hij af. De vrouw haalt haar hond eindelijk weer in en begint, met alle kracht die ze in zich heeft, te trekken aan haar hond. Zo’n flinke hond, van een kilo of veertig, krijgt ze niet zomaar mee. Ze blijft tegen haar hond schreeuwen dat hij nu toch echt mee moet komen. Dit is een zomaar een situatie die ik heel vaak tegenkom op straat. Het is niet mijn bedoeling om te oordelen, want ik begrijp de reactie van dit baasje. Als mijn hond mij over straat zou sleuren, zou ik ook boos worden. Toch zie ik wat hier mis gaat. Er is geen verbinding. Verbinding is de basis. Vanuit verbinding kun je van alles samen doen met je dier. Zonder moeite, zonder schreeuw, zonder gedoe. Wel vanuit ontspanning, vertrouwen en liefde. Geïnspireerd door deze situatie nam ik een podcast aflevering op, waarin ik je uitleg hoe je dan wél verbinding creëert met je dier. Dat begint namelijk vanuit je dier accepteren zoals hij is, inplaats van hem proberen te veranderen. Veel luisterplezier! ?? Wil je zelf graag je dier beter leren begrijpen? Tijdens een consult help ik je! Kijk op mijn website voor meer informatie.