Aflevering De Kunst Van Het Wankelen Met Elise Van Melis #44

Er zijn van die banen waarvan je je afvraagt: wie dóét dit, voor z’n plezier? Museumdirecteur bijvoorbeeld. Want bedenk, je moet van vele markten thuis zijn. Je bent van de inhoud, maar ook van de mensen — betaalde collega’s én, steeds vaker, een grote groep vrijwilligers. Je beweegt je tussen politiek links en rechts, met om de paar jaar weer een nieuwe wethouder. Je bent ondernemer en enthousiast idealist. Je werft fondsen, bewaakt het geld, snapt iets van bouwen en veiligheidseisen, voelt culturele codes aan en levert ondertussen jaarverslagen op. En dan is er ook nog de raad van toezicht: Wat is besturen. Wat houdt toezicht in? En hoe stevig sta je als directeur in het huidige governance-model? Zeker in een kleiner museum, zoals Museum Cruquius in de Haarlemmermeer, komt álles dichtbij. En toch staat Elise van Melis daar al meer dan 25 jaar middenin. Eerst bij het historisch museum, en sinds 2011 ook bij Museum Cruquius — dat ze door een fusie heen begeleidde en eigenlijk vanaf de grond opnieuw opbouwde. Met een klein team van vier, nu vijf fte, en meer dan tweehonderd vrijwilligers. Hoe houd je zo’n schip op koers? Hoe wankel je vooruit — twee stappen vooruit, één stap achteruit — en altijd doelgericht blijven. Welkom bij De kunst van het wankelen met Elise van Melis, directeur van Museum Cruquius. Hoe gaat dat nou in zo’n museum, zo’n groot vernieuwingsproject? Bestel "De Kunst van het Wankelen of het instabiele museum".